دست نوشت

انتشار كتاب المروي من كتاب علي(ع)

وبلاگ شخصي — Tue, 01 May 2012 10:35:00 GMT

كتاب المروي من كتاب علي(ع) منتشر گرديد، اين کتاب که توسط حجت الاسلام والمسلمين محمد امين پوراميني به نگارش در آمده است توسط مرکز فقهي ائمه اطهار (ع) قم چاپ ومنتشر گرديد.

«كتاب علي(ع)» مجموعه‌ مطالبي است که رسول اكرم(ص) بر حضرت علي(ع) املا کرده و توسط اميرالمومنين(ع) به رشته تحرير درآمده است. که به نام کتاب علي معروف شده است
کتاب علي(ع) جايگاه بسيار بلندي نزد اهل بيت(ع) داشته است، به طوري كه براي آنان حكم مرجع و منبع را داشته است. همچنين «كتاب علي(ع)» را نخستين كتاب تاليف شده در تاريخ اسلام عنوان كرده‌اند، البته گويا قرار هم نبوده كتاب در اختيار مردم ـ به جز خواص ـ قرار بگيرد اما ائمه(ع) به مناسبت‌هاي مختلف، از اين كتاب نقل مي‌كرده‌اند»
کتاب المروي من كتاب علي(ع) به زبان عربي نوشته شده، ودر آن مطالبي كه در طول تاريخ اسلام از سوي ائمه اطهار(ع) از «كتاب علي(ع)» نقل شده است گردآوري و تدوين شده است.
كتاب‌هاي روايي و فقهي مهم و دست اول از جمله «بصايرالدرجات»، «من لايحضره‌الفقيه»، «کافي»، «تهذيب»، «استبصار» و «امالي صدوق» و همچنين در مرحله بعد؛ کتاب‌هايي مانند «بحار الانوار»، «وسائل الشيعه»، «مستدرک الوسائل»، «وافي»، «جامع احاديث الشيعة» از جمله منابع نگارش «المروي من كتاب علي(ع)» بوده‌اند. همچنين منابع اهل سنت مانند «صحيح بخاري» و «صحيح مسلم» و ساير کتاب‌هاي روايي و فقهي اهل تسنن را از ديگر منابع نگارش کتاب «المروي من كتاب علي(ع)» نام برد.
در مجموع حدود دو سال زمان صرف نگارش كتاب «المروي من كتاب علي(ع)» شده است، وبراي نخستين بار است كه چنين كتابي درباره «كتاب علي(ع)» نگاشته شده است. هرچند پيش از اين، جزوات يا كتاب‌هايي درباره «كتاب علي(ع)» منتشر شده بودند اما جمع‌آوري و تدوين كتابي مشتمل بر همه روايات مربوط به آن، به اين صورت تاكنون انجام نگرفته است، وتلاش شده تا تمام كتاب‌هاي شيعي و تمامي منابع اهل سنت درباره اين موضوع بررسي شود كه در اين راستا 353 منبع شيعه و سني شامل آثار فقهي، روايي و رجالي، به عنوان منبع در نگارش اين كتاب مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
در مقدمه کتاب علاوه بر توضيح عنوان اين كتاب، به طرح سوال و جواب‌هايي درباره «كتاب علي(ع)» پرداخته شده است. همچنين اين كتاب شامل چهار فصل است كه نخستين فصل آن با عنوان «كلياتي درباره كتاب علي(ع)» در باب نخست، مطالبي درباره اصالت و چيستي «كتاب علي(ع)» ارايه و بيان مي‌كند كه «كتاب علي(ع)» شامل همه مطالب مورد نياز انسان‌ها از آغاز تا پايان است و به همين دليل آن را به «الجامعه» و «الشامله» تعبير كرده‌اند. باب دوم اين فصل نيز به بيان مستندات تاريخي درباره رابطه اهل بيت(ع) و «كتاب علي(ع(» مي‌پردازد.
در فصل دوم كتاب «المروي من كتاب علي(ع)» روايات غير فقهي نقل شده از «كتاب علي(ع)» جمع‌آوري شده‌اند. اين فصل ابتدا آياتي از قرآن را ارايه مي‌كند كه در «كتاب علي(ع)» وجود دارند، وتوضيحاتي درباره آن‌ها داده شده يا به آن آيات استناد شده است و در ادامه آن، مطالب گسترده و متنوعي درباره وحي و پيامبران، امامت و ولايت، علم و عالمان، دعا، معارف اسلامي، اخلاق، همزيستي، بهداشت، حقوق و اخبار آينده ارايه شده است.
سومين فصل كتاب «المروي من كتاب علي(ع)» به تدوين روايات فقهي نقل شده از «كتاب علي(ع)» اختصاص دارد. اين تدوين بر اساس باب‌هاي معروف كتاب‌هاي فقهي از طهارت تا ديات صورت گرفته است.
درچهارمين فصل كتاب «المروي من كتاب علي(ع)» با عنوان «كتاب علي(ع) در آيينه كتاب‌هاي مسلمانان» گفت: اين فصل نشان مي‌دهد كه «كتاب علي(ع)» تنها در کتاب شيعيان نيست، بلکه اهل سنت نيز به آن اشارات و ارجاعاتي داشته‌اند. اگرچه دسترسي و اشارات شيعه به اين كتاب بيشتر بوده است، اما در مهم‌ترين كتاب‌هاي اهل سنت نيز استفاده‌ها و اشاراتي به «كتاب علي(ع)» وجود دارد و به همين دليل آنان نمي‌توانند وجود آن را انكار كنند؛ ونخستين باب اين فصل، «كتاب علي(ع)» را در كتاب‌هاي فقهي، روايي و رجالي اهل سنت و فرقه‌هاي زيديه و اباضيه بررسي مي‌كند. وباب دوم اين فصل نيز به بيان استنادات فقهاي شيعه به مرويات «كتاب علي(ع)» اختصاص دارد و استفاده‌ها و ارجاعات فقهاي اماميه از ابتدا، يعني از زمان شيخ طوسي تاكنون از اين كتاب، در اين فصل تدوين شده است.
اين کتاب با شمارگان1000 نسخه و در 548 صفحه از سوي مركز فقهي ائمه اطهار(ع) قم منتشر ‌گرديد، ودر نمايشگاه بين المللي امسال تهران نيز عرضه مي گردد.

کبيسي عالم اهل سنت عراق: تمام مشکلات ما از معاويه است

وبلاگ شخصي — Thu, 26 Apr 2012 13:27:00 GMT

شيخ احمد الکسيبي از علماي برجسته اهل سنت عراق در برنامه‌اي تلويزيوني با انتقاد از برخي افرادي که امام علي(عليه السلام) و معاويه و يزيد را در کنار هم قرار مي‌دهند، گفت: معاويه تنها شخصيتي است که به صورت علني بر روي منابر به صحابه توهين مي‌کرد.
وي افزود: معاوية بن ابي‌سفيان از منابر خود و در زمان حکومتش دستور به سب [امام] علي بن ابيطالب [عليه السلام] داد.
اين عالم سني عراقي تاکيد کرد: نمي‌توان مسلمان بود و همزمان موالي علي و قاتلش و همزمان موالي حسين(عليه السلام) و قاتلش بود؛ مسلمان يا با علي[عليه السلام] است يا با معاويه، يا با حسين[عليه السلام] است يا با يزيد؛ و من از مسلمانان مي‌خواهم با علي و حسين عليهما السلام باشند.

«شيخ احمد الکسيبي» رئيس جمعيت علماي اسلامي عراق، در استان سني‌نشين الانبار در غرب عراق به دنيا آمد و با دکتراي شريعت اسلامي در بسياري از برنامه‌هاي اسلامي در شبکه‌هاي تلويزيوني عراق و امارات همکاري کنند.

http://www.shia-news.com/fa/news/33719/

الشيخ الكبيسي يهاجم معاوية.. وتلفزيون دبي يتبرأ من كلامه «فيديو»

صوت الأخدود - 1 / 4 / 2012 م - 1:32 ص

الشيخ الكبيسي

أعلنت مؤسسة دبي للإعلام أن ما ورد علي لسان الداعية العراقي الشيخ أحمد الكبيسي، ضمن برنامج «وأخر متشابهات» المباشر علي تلفزيون دبي، يعكس وجهة نظره الشخصية وقناعته الذاتية، ولا يعبر عن رأي المؤسسة أو موقفها تجاه ذلك الشأن.

وأكدت المؤسسة الإعلامية احترامها الكامل غير المنقوص لآل البيت الكرام، والصحابة رضوان الله عليهم أجمعين، وكافة الرموز الإسلامية دون انتقاص لقدر أي أحد منهم.

يذكر أن الشيخ احمد الكبيسي هاجم معاوية بن ابي سفيان وأرجع بلاء الأمة كله له وذلك في معرض رده علي متصل ببرنامج «وأخر متشابهات» الذي يعرض علي قناة «دبي».

أثارت تصريحات الشيخ أحمد الكبيسي غضب بعض المتصلين وكذلك بعض الاماراتيين الذين شنوا حملة ضده عبر المواقع الاجتماعية تطالب بطرده من دولة الإمارات.

وكان الشيخ الكبيسي قد اعتبر ان كل ما تعانيه الأمة هو بسبب معاوية بن أبي سفيان وذلك في رده علي أحد المتصلين قائلا له:« النواصب والروافض واحد وكلكم سواء. انتم تحبون معاوية الذي أمر بسب علي بن أبي طالب من علي المنابر».

واقسم الكبيسي أن مصيبة الأمة الإسلامية من معاوية، مطالبا من المتصل أن يكون مع علي بن أبي طالب .

وطالب الكبيسي من المتصل أن يختار واحدا فأما أن يكون مع معاوية أو يكون مع علي، داعيا الله أن يحشره مع علي بن أبي طالب.

وأكدت مؤسسة دبي للإعلام التي تشرف علي عدة مؤسسات إعلامية في إمارة دبي بينها تلفزيون دبي، أنها تفتح الباب رحبا أمام كل صاحب رأي للتعبير عن رأيه بأسلوب موضوعي يهدف في المقام الأول إلي تحقيق الفائدة للمجتمع ويراعي حماية معتقداته وقيمه وقناعاته الراسخة.

http://www.okhdood.com/?act=artc&id=9940

توجه: رسانه هاي وهابيت پس از اين سخن برخورد بسيار شديدي عليه کبيسي براه انداختند وبه او ملحد، کمونيست!، زنديق و حتي خوک.. گفتند!! اين مقدار اعتراف وانصاف را هم نمي توانند تحمل کنند!! اين است منطق بي منطقان

سوز دل فاطمه زهرا عليها السلام

وبلاگ شخصي — Wed, 25 Apr 2012 19:41:00 GMT

آيت الله حاج شيخ جواد فاضل لنکراني مي گويد: پدر بزرگ ما (مرحوم آيت الله حاج شيخ فاضل قفقازي (ره)) اين جريان را براي آيت الله العظمي ميلاني نقل کرد: در عالم خواب من وآيت الله العظمي حاج آقا حسين بروجردي خدمت حضرت فاطمه زهرا (ع) نشسته بوديم؛ ناگاه به ذهن من گذشت که آقاي بروجردي سيد واز فرزندان حضرت زهرا (ع) است، پس خوب است که من مجلس را ترک کنم تا جلسه ويژه آقاي بروجردي ومادرشان حضرت فاطمه زهرا(ع) گردد، همين که اين مطلب در ذهن من گذشت آن حضرت به من فرمود: شما هم از طرف مادر از ما هستيد، پس از آن خطاب به آيت الله بروجردي فرمود: فرزندم سيد حسين، آنچه که از مصيبت هاي ما به شما رسيده است درست است، اگر به شما رسيد که من را پشت در وديوار قرار دادند درست است، اگر شما شنيديد که در خانه من را آتش زدند درست است، اگر شما شنيديد که محسنم را سقط کردند همه اين ستم ها بر من وارد شده است..

سخنراني تاريخي حضرت فاطمه زهرا(ع)

وبلاگ شخصي — Wed, 25 Apr 2012 16:00:00 GMT

ترجمه فارسي خطبه فدکيه

زماني که ابوبکر تصميم گرفت که فدک را از فاطمه بازستاند و اين مطلب و خبر به فاطمه ي زهرا سلام الله عليها رسيد سر بند خود را بر بست و چادر خويش را برخود فرو پيچيد و با جماعتي از زنان قوم و خدمتکاران خود به سوي مسجد روانه شد.

در حالي که به شدت خويشتن را پوشانده بود و راه رفتنش به عينه و بدون هيچ نقصي به راه رفتن رسول خدا صلي الله عليه وسلم شبيه بود تا بر ابوبکر وارد شد در حالي که وي در ميان عده اي از مهاجرين و انصار و غير آنان نشسته بود. در اين هنگام پرده اي بين او و ديگر مردمان آويختند و ايشان نشستند آنگاه ناله اي جانسوز از دل برآورد که همه ي مردم به گريه افتادند و مجلس و مسجد به سختي به جنبش در آمد آنگاه لختي سکوت فرمود تا فرياد و همهمه خاموش گرديد و صداي گريه مردمان که همراه با ضجه بود ساکت شد و جوش و خروش آنان آرام يافت.

سپس کلام را با حمد و ثناي خدا آغاز فرمود و درود بر رسول خدا فرستاد که مجددا در اين هنگام صداي گريه ي مردم بلند شد وقتي که دوباره ساکت شدند کلام خويش را دنبال و سخن خود را ادامه داد: فاطمه ي زهرا سلام الله عليها چنين فرمود:

آغاز خطبه

حمد خداي را بر آنچه نعمت بخشيده و شکر او را در آنچه الهام نموده و ثنا و شکر بر او، بر آنچه پيشاپيش داده. از عموم نعمت هائي که خلق فرموده ، نعمت هاي فراواني که به انسان ها اعطا فرموده و تمام منت ها و نعمت هائي که پياپي فرو فرستاده. تعداد آن از حوصله ي احصاء و شماره کردن بيرون است و سر حدات آن از جزا و پاداش فراتر و دامنه ي آن تا ابد از ادراک هوش فراختر. مردمان را فراخواند تا با شکر گزاري آنها نعمت هايشان را با پي در پي فرستادن زياده گرداند و ثناي مردم را به خود از راه افزون نمودن نعم خويش متوجه ساخت و با دعوت نمودن به اين نعم، نعمت ها را دو چندان نمود و گواهي دهم به اينکه جز الله خدائي نبوده و شريکي براي او نيست.

کلمه ي بزرگي که اخلاص را تاويل آن قرارداد و قلوب را متضمن وصل آن ساخت و در پيشگاه تفکر و انديشه معني آنرا کاملا معقول و روشن داشت. خداوندي که چشم ها را قدرت ديدنش نيست و زبانها را توان وصف وي نه و نيز وهم و خيال را به چگونگي ذات اقدسش دسترس نيست. اشياء را ايجاد فرمود نه از ماده اي که قبلا موجود باشد. آنها را ساخت بي آنکه از قالبي قالب گيري کرده باشد. آنها را به قدرت خويش موجود فرمود و آنها را به مشيت خويش ايجاد کرد. بي آنکه نيازي براي وي در ساختن آنها باشد و فايده اي در صورت بخشيدن به آنان. مگر تثبيت کردن حکمت و هشيار کردن بر طاعتش و اظهار کردن قدرت خويش و رام کردن خلق به عبوديت خويش و عزت بخشيدن به دعوت خود. سپس پاداش مردمان را بر اساس طاعت آنان مقرر فرمود و عقاب و جزاي خود را در معصيت آنان. و براي بازداشتن بندگان از نعمت خويش و کشاندن آنان به سوي رضوان و گواهي مي دهم که پدرم بنده و فرستاده ي اوست. که وي را قبل ازارسال انتخابش فرمود و پيش از آنکه بيافريند، ناميد و پيش از برانگيختنش او را به پيامبري برگزيد. آن هنگام که هنوز مخلوقات در حجاب غيبت مي بودند و آن هنگام که مردمان در منتهاي تاريکي هاي عدم پوشيده شده بودند و به نهايت عدم مقرون بودند.

از علمي که خدا به عواقب و مآل امور داشت و احاطه اي که پروردگار به حوادث روزگار مي داشت و شناسائي کاملي که به وقوع مقدرات داشت، او را برانگيخت تا امر خود را تمام کرده و امضاء حکم خود را قطعي نموده باشد و مقدرات را انفاد و اجرا فرموده باشد و رسول خدا صلي الله عليه و سلم امت ها را ديد که در آيين ها فرقه فرقه اند و در پيشگاه اتشهاي افروخته خود معتکفند و به بت هاي خود تراشيده ي خويش پرستشگرند و خدا را با وجود اينکه به طور فطري او را مي شناسند منکرند. پس خداي تعالي به وسيله ي محمد صلي الله عليه و آله تاريکي هاي آن را روشن فرمود و از قلب ها مشکلاتش را برطرف نمود و از جلوي ديده ها آنچه که آنها را مي پوشاند برداشت.

به هدايتدر ميان مردم قيام فرمود و آنان را از گمراهي رهانيد و از کوري نجاتشان داده و بينايشان کرد و آنان را به سوي دين استوار راهنمائي فرمود و به راه راست خواندشان، تاهنگامي که خداي تعالي وي را بر اساس رافت و رحمت و اختيار به سوي خويش برد. پروردگار راغب به ديدار او بود و خود را به ديدن پيامبرش سزاوارتر از ديگران کرد. پس رسول خدا صلي الله عليه وآله هم اکنون از رنج اين دنيا در راحت است و اينک گرداگرد وي را ملائکه نيکوکار گرفته اند و رضوان و خشنودي پروردگار آمرزنده او را فراگرفته و در جوار رحمت ملک جبار آرميده. درود خدا بر پدرم. آن پدري که نبي و امين خدا و بر وحي و برگزيده ي او بود وهمچنين انتخاب شده از سوي خدا بر مردم و مورد رضاي پروردگار مهربان بود و سلام خدا و رحمت و برکات او بر وي باد. آنگاه روي به جانب اهل مسجد کرد و فرمود: شما اي بندگان خدا پرچمداران امر و نهي اوئيد و حاملان دين خدا و وحي او هستيد و امين هاي خدائيد نسبت به يکديگر و مبلغان اوئيد به سوي امت ها.

زمامدار حق، خود در ميان شماست و پيماني است که از پيش با شما داشته است و باقيمانده اي را براي شما باقي گذاشت. کتاب ناطق خدا و قرآن راستگو نور فروزان و شعاع درخشان. بنيان و حجت هاي آن روشن و اسرار باطن و لطائف دقيقه ي آن آشکار است. ظواهر آن جلوه گر است. پيروان آن مورد غبطه ي جهانند و تبعيت و پيروي از آن، انسان را به سوي رضوان مي کشاند. سخن شنوي از آن، راه به سرانجام نجات است به وسيله ي آن به حجت هاي نوراني خدا مي توان دست يافت و به فرائضي که خداي تعالي واجب فرموده است و به محارمي که انسانها را از ارتکاب آنها بازداشته است و به گواهيهاي جلوه گرش و به براهين کافيه اش و به فضائل پسنديده و مستحسنش و به رخصت هاي بخشنده اش و به قوانين واجبه اش مي توان راه يافت.

پس خداي تعالي ايمان را براي تطهير شما از شرک قرارداد و نماز را براي پاک کردن شما از تکبر و زکات را براي پاک کردن جان و روز افزوني رزقتان و روزه را براي تثبيت اخلاص و حج را براي استحکام بخشيدن دين و عدل عمومي را براي تنظيم قلب ها و اطاعت ما را براي نظم يافتن ملت و امامت را براي در امان ماندن از تفرقه و جهاد را براي عزت اسلام و صبر را براي کمک در استحقاق مزد و امر به معروف را براي مصلحت عامه. نيکي کردن به پدر و مادر را سنگر و سپر حفظ از خشم و صله ي رحم را وسيله ي ازدياد عدد و قصاص را وسيله ي حفظ خونها و وفاي به نذر را براي در معرض مغفرت قرار گرفتن .

کيل و وزنها را به اندازه بخشيدن براي تغيير خوي کم دادن و نهي از شرابخواري را براي پاکيزگي از کثافت. دوري گزيدن از تهمت زدن را براي محفوظ ماندن از لعنت و دور بودن رحمت. ترک سرقت را براي الزام به پاکدامني و شرک را حرام فرمود براي اخلاص و يکسره تن در دادن به ربوبيت او. پس از خدا انگونه که شايسته است بترسيد و از دنيا نرويد مگر آنکه مسلمان باشيد و خدا را در آنچه به آن امر کرده و آنچه از آن بازتان داشته است اطاعت نمائيد. همانا که فقط دانشمندان از خدا مي ترسند.

آنگاه فرمود:

اي مردم!

بدانيد که من فاطمه هستم و پدرم محمد است. آنچه ابتدا گويم همانرا در انتها نيز بر زبان خواهم راند. آنچه گويم غلط نيست و آنچه انجام دهم ظلم و جور نيست. پيامبري از خود شما بر شما آمد که رنجهاي شما بر او گران است، دلسوز بر شماست و بر مومنان مهربان و رئوف است. پس اگر پدرم را بشناسيد مي دانيد که من پدري دارم که هيچيک از زنان شما چنان پدري ندارند و برادر پسر عمويم بود نه برادر مردان شما. چه نيکو بزرگواري است آنکه من اين نسبت را به او دادم. رسالت خود را رسانيد وسرآغاز نبوت را به انذار آغاز کرد. راه خود را از پرتگاه مشرکان گردانيد. شمشير بر فرق انان نواخت گلوگاه آنان را گرفته و فشرد و با زبان حکمت و موعظه ي حسنه آنانرا به راه خدا دعوت کرد. بتها را درهم مي شکست. سر سروران را منکوب مي کرد. تا جمعشان منهزم شده، از ميدان گريختند. تا صبح صادق از زير پرده ي شب بيرون آمد و حق خالص جلوه گر شد.

زمامدار به نطق در آمد. عربده هاي شياطين خاموش شد و آنان لال شدند. خار نفاق از راه برداشته شد. گره هاي کفر و شقاق از هم گشوده شده و دهانهاي شما به کلمه ي اخلاث باز شد. در ميان گروهي که سپيدرو و شکم به پشت چسبيده بودند و شما بر کناره پرتگاهي از آتش بوديد و مانند جرعه اي آب بوديد( که به سادگي شما را مي توانستند بنوشند) و آنقدر ضعيف بوديد که هر کس طمع به چيزي داشت به سراغتان مي آمد و آتش زنه اي بوديد که بلافاصله خاموش مي شد و نمي توانست جائي را روشن و گرم کند و لگدکوب شده ي روندگان و قدم ها. از آبي که شتران در آن رفته و آنرا آلوده مي کردند؛ مي آشاميديد، از پوست حيوانات و برگ درختان غذا مي گرفتيد. خوار بوديد و مطرود. مي ترسيديد که مردمان اطرافتان شما را بربايند. تا خداي تعالي محمد صلي الله عليه وسلم شما را نجاتتان داد. بعد از چنين و چنان( بعد از حوادث زيادي که بر سر حضرت محمد صلي الله عليه و آله آمد.) بعد از آنکه بلاهائي از دست شجاعان کشيد و از گرگهاي عرب و از سرکشان اهل کتاب هرگاه که آتش جنگ برافروختند خدا خاموشش فرمود.

يا هر هنگام که شاخ شيطان سر برآورد. يا اژدهائي از مشرکين دهان باز کرد. رسول خدا صلي الله عليه و سلم برادرش را در کام اژدها و گلوگاه آن افکند و او هم بر نمي گشت تا آنکه فرق سر آنان را پايمال شجاعت خود مي گردانيد و آتش آنها را به آب شمشيرش خاموش کرد.

فرسوده ي تلاش در راه خدا ،

کوشيده در امر خدا ،

نزديک به رسول خدا ،

سروري از اولياء خدا،

همواره دامن به کمر زده، نصيحت گر، تلاشگر و کوشش کننده و شما در اين هنگامه در خوشي زندگي مي کرديد.

در مهد امن متنعم مي بوديد و منتظر اينکه چرخ، گردش را بر عليه ما آغاز کند و گوش به زنگ اخبار بوديد. هنگام کارزار عقب گرد مي کرديد و به هنگام نبرد فرار مي نموديد. و هنگاميکه خدا براي پيامبرش خانه ي انبباء( بهشت) و آرامگاه اصفيائ را برگزيد، خار و خاشاک نفاق در شما ظاهر شد. جامه ي دين کهنه شد.

ساکت گمراهان به سخن درآمد و پست رتبه گان، با قدر و منزلت شدند و شتر ناز پرورده اهل بطلان به صدا در آمد و در خانه هايتان در آمد و شيطان سر خويش را از مخفي گاه خود بيرون آورد. ندايتان درداد. ديد که پاسخگوي دعوت او هستيد و براي آنکه فريب او را بخوريد؛ آماده ايد. خواست که قيام نمائيد و ديد که شما راحت و سبک اين کار را مي کنيد. گرم و داغتان کرد و غضبناکتان و ديد که آتشينيد. پس داغ و نشان زديد بر غبر شترتان و بر آبي که سهم شما نبود وارد شديد، در حاليکه از عهد و قرار چيزي نگذشته بود و موضع شکاف زخم هنوز خيلي وسيع بود. دهن زخم هنوز به هم نيامده بود و پيغمبر هنوز به قبر سپرده نشده بود. براي عمل خود بهانه آورديد که از فتنه مي ترسيديم، ولي به راستي که در فتنه افتاديد و راستي که جهنم محيط برکافران است.

خيلي دور بود اين پيش افتادگي از شما و چطور اين کار را کرديد؟ به کجا روي مي آوريد، در حاليکه کتاب خدا در ميان دست و پاي شماست. مطالبش هويداست و احکامش درخشان است و علائم هدايت آن ظاهر و آشکار است و زواجر و نواهي آن دمبدم به چشم مي آيد و درخشان است و اوامرش واضح است ولي آن را پشت سر انداخته ايد. آيا بي رغبتي به آن را مي طلبيد. يا به غير قرآن حکم مي کنيد. به بدلي است براي ظالمان حکم مخالف قرآن و هر کس غير از اسلام ديني را طلب کند از او پذيرفته نشده و در آخرت از زيانکاران خواهد بود. سپس آنقدر درنگ نکرديد که اين دل رميده آرام گيرد و کشيدن افسار آن سهل گردد. پس آتش گيره ها را افروخته تر مي کرديد و دامن به آتش مي زديد تا اتش را شعله ور کنيد. براي اجابت کردن بانگ شيطان گمراه آماده بوديد و براي خاموش نمودن انوار دين روشن خدا و از بين بردن سنن پيامبر برگزيده خدا، به بهانه کف، شير را زير لب پنهان مي خوريد و براي خانواده و فرزندان او در پشت تپه ها و درختان کمين گرفته و راه مي رفتيد و ما بايد شکيبائي کنيم بر صدمه هائي از شما که مثل خنجر بران و فرو رفتن سنان در ميان شکم بر ما وارد مي شود و شما اکنون گمان مي بريد که براي ما ارثي نيست.

آيا حکم جاهليت را مي طلبيد؟ آيا براي گروه اهل يقين چه حکمي بالاتر و بهتر از حکم خداست؟ ايا نمي دانيد؟ در حاليکه براي شما مانند آفتاب درخشان واضح است که من دختر اويم!. اي مسلمانان آيا سزاوار است که ارث پدرم را از من بگيرند.

اي پسر قحافه!

آيا در کتاب خداست که تو از پدرت ارث ببري و من از پدرم ارث نبرم؟! عجب امر تازه و زشتي آورده اي؟ آيا دانسته و به عمد کتاب خدا را ترک کرده و پشت سر مي اندازيد؟ آيا قرآن نمي گويد:

نسليمان از داود ارث برد و در آيه ي ديگر آنجا که خبر زکريا را بازگو مي کند، زکريا عرض کرد: پروردگارا مرا فرزندي عنايت فرما تا از من و آل يعقوب ارث برد.

و فرموده خويشاوندان رحمي اولي به يکديگرند و فرموده: خداي تعالي به شما درباره ي اولاد وصيت مي فرمايد که براي پسر دو برابر بهره ي دختر است.

و مي فرمايد: يعني هنگامي که مرگ يکي از شما فرارسد بر شما نوشته شده است اينکه وصيت کنيد براي والدين و نزديکان، حکمي است حق براي متقيان و شما گمان مي بريد که مرا بهره اي نيست و سهمي از ارث پدرم ندارم؟

آيا خدا شما را مخصوص آيه اي فرمود که پدرم را از آن بيرون کرده؟ آيا آنکه مي گوئيد اهل دو کيش از يکديگر ارث نمي برند؟ و يا من و پدرم را اهل يک کيش نمي دانيد؟ و يا شما به خصوص و عموم قرآن از پدرم و عموزاده ي من داناتريد؟

اينک اين تو و اين شتر، شتري مهارزده و رحل نهاده شده برگير و ببر، با تو در روز رستاخيز و حشر ملاقات خواهد کرد. چه نيکو داوري است خدا و نيکو دادخواهي است محمد صلي الله عليه و آلي و چه خوش وعده گاهي است قيامت. در آن ساعت و آن روز اهل باطل زيان مي برند و آن وقت ديگر ندامت و پشتيباني شما را سودي نرساند و براي هر خبري قرارگاهي است پس خواهيد دانست که عذاب خواري افزا بر سر چه کسي فرود خواهد آمد و عذاب هميشگي بر چه کسي حلول خواهد نمود.

آنگاه رو به سوي انصار کرده و چنين فرمود:

اي انجمن نقباء و بازرسان!

اي بازوان ملت!

اي حافظان اسلام!

اين ضعف و غفلت در مورد حق من از چيست؟ و اين سهل انگاري از دادخواهي من چرا؟ آيا پدرم رسول خدا صلي الله عليه و سلم نمي فرمود: بايد حرمت هر کس در مورد فرزندان او حفظ شود. چه به سرعت مرتکب اين اعمال شديد و چه باعجله اين بز لاغر شده آب از دهان و دماغ او فرو ريخت( مثلي است). در صورتيکه شما را طاقت و توان بر آنچه درراه آن مي کوشيم هست و نيرو براي حمايت من در اين مطالبه و قصدم هست.

آيا مي گوئيد که محمد صلي الله عليه و آله مرد؟ درست است که: اين مصيبتي است بزرگ ، مصيبتي است در نهايت وسعت ، شکاف آن سر باز و بسي فراخ است و درز دوخته شده شکافته شد. زمين سراسر بر اثر غياب او تاريک گرديد و ستارگان بي فروغ گرديدند، آرزوها به نااميدي گرائيد، کوهها از جا فروريخت، حرمت حريم پامال شد و احترامي براي کسي پس از وفات او باقي نماند. پس اين مصيبت به خدا بزرگترين پيش آمد بود و مصيبت بزرگ بود که بليه و پيش آمدي مانند آن نيست و بلاي جانگدازي در اين دنيا به پايه ي آن نمي رسد.

کتاب خدا آن را آشکار کرده همان قرآن که در خانه هايتان، در مجالس شبانه و روزانه تان، آرام و يا بلند و با صوت، با تلاوت و خوانندگي آنرا مي خوانيد. اين بلائي است که پيش از اين هم به انبياء و رسل وارد شده بود. حکم حتمي است و قضائي است قطعي. آري اين ايه براي شما پيشاپيش موضوع موت پيامبر را خبر داده است: محمد صلي الله عليه و آله نيست مگر پيامبر که پيش از وي پيامبران ديگري درگذشتند پس اگر او بميرد و يا کشته گردد به عقب برمي گرديد و آن کس که به عقب برگردد به خدا زياني نمي رساند و خدا شکر کنندگان را پاداش خواهد داد.

اي پسران قيله( قيله مادربزرگ اوس و خزرج بود)!

آيا من نسبت به ميراث پدرم مورد ظلم واقع شوم؟ در حاليکه مرا مي بينيد و سخن مرا مي شنويد و داراي انجمن و اجتماعيد. صداي دعوت مرا همگان مي شنويد. از هر جهت آگاهي از حال من داريد و داراي نفرات و ذخيره ايد، داراي ابزار و قوه ايد، نزد شما اسلحه و زره و سپر هست. صداي دعوت من به شما مي رسد ولي جواب نمي دهيد؟ و ناله و فريادخواهي من به گوشتان مي رسد ولي دستگيري نمي کنيد و ياري نمي نمائيد؟ در حاليکه شما به شجاعت و جنگاوري معروفيد و به خير و سلاح معروفيد. شما برگزيدگاني بوديد که انتخاب مي شديد و انتخاب شوندگاني که برگزيده شديد، با عرب پيکار کرديد و تحمل رنج و زحمت نموديد، با امتها به رزم بر خاستيد، با پهلوانان به نبرد برخاستيد، همواره فرمانده بوديد و شما هميشه فرمانبر بوديد يعني ما امر مي کرديم و شما تسليم امر ما بوديد، تا آسياي اسلام به گردش افتاد. پستان روزگار به شير آمد و نعره هاي شرک آميز خاموش شد و ديگ طمع و تهمت از جوش افتاد و آتش کفر خاموش شد و دعوت نداي هرج و مرج آرام گرفت و نظام دين کاملا رديف شد. پس چرا بعد از اقرارتان ايمان را حيران شديد؟ و چسان پس از آن مرحله آشکار همکاري خود را نهفته کرديد؟و بعد از آن پيش قدمي،عقب نشستيد؟ و بعد از ايمان شرک آورديد؟ در حاليکه قرآن مي فرمايد:

آيا نمي جنگيد با گروهي که عهد شکستند و خواستند رسول خدا را اخراج کنند با آنکه آنان جنگ را آغاز نمودند، آيا از آنان هراس داريد در حاليکه خدا سزاوارتر است که از او بهراسيد اگر که مومنيد.

به هوش باشيد که من مي بينم به تنبلي و تن آسائي هميشگي دل نهاده ايد و آنکس را که سزاوارتر به قبض و بسط امور بود از زمامداري دور کرده ايد. با راحت باش خلوت کرده ايد و از تنگناي زندگي سخت به فراخناي آن رسيده ايد. در اثر آن آنچه را که حفظ کرده بوديد از دهان بيرون افکنديد و آنچه را که فرو برده بوديد استفراغ کرديد، پس بدانيد اگر شما و هر که در زمين است کافر شويد خداي تعالي بي نياز از همگان و ستوده است. بدانيد آنچه من گفتم با معرفت کامل بود به سستي که در خوي شما پديد آمده و آشنائي که قلب شما با بي وفائي و خيانت حاصل نموده است و ليکن اينها جوشش دل اندوهگين است و بيرون ريختن خشم و غضب و آنچه که روانم نمي تواند تحمل کند و جوشش و برون ريزي از سينه ام و پيش افکندن حجت و دليل و برهان بود. پس خلافت را بگيريد ولي بدانيد که پشت اين شتر خلافت زخم است و پاي آن تاول کرده و سوراخ است. عار آن باقي است و نشان از غضب خدا دارد و ننگ ابدي و هر که آن را بگيرد فردا به آتش فروزان خدا که بر قلبها احاطه مي يابد خواهد رسيد. آنچه مي کنيد در برابر خشم خداست به همين زودي آنانکه ستم کردند خواهند دانست که به کدام بازگشتگاهي باز خواهند گشت و من دختر آنکس هستم که شما را از در پيش بودن عذاب دردناک خبر داد، پس شما هر چه خواهيد بکنيد و ما هم کار خود ر مي کنيم و شما منتظر بمانيد که ما هم منتظر خواهيم ماند.

آنگاه ابوبکر پاسخ داد و گفت:

اي دختر رسول خدا! همانا پدر تو بر مومنين عطوف و کريم و رئو ف و رحيم بود و بر کافران عذاب و عقاب عظيم. اگر نسب او را بسنجيم يقينا وي را پدر تو نه پدر ديگر زنان خوهيم يافت و وي را برادر شوهر تو و نه ديگر دوستان خواهيم يافت. پدرت وي را( شوهر تو را) بر هر دوستي و خويشي برتري داد و شوهر تو نيز پدر را در هر کار بزرگي مساعدت کرد. شما را دوست نمي دارد مگر هر سعادتمندي و دشمن نمي دارد شما را مگر هر بدکاري زيرا که شما خاندان پاک رسول خدا هستيد و برگزيده ي نجيبان جهان شما ما را به خير راهنمايان بوديد و به سوي بهشت راهاي روشن و تو به خصوص اي برگزيده ي زنان و دخت برترين پيامبران در گفتارت راستگويي و در عقل فراوانت بر ديگران پيش قدمي، هرگز از حقت بازداشته شده نخواهي بود و در راست گوئي تو بازدارنده اي نخواهد بود و به خدا قسم من قدمي از راي رسول خدا صلي الله عليه و سلم فراتر نگذاشتم و جز به اذن او اقدام نکردم و پيشرو قبيله به قوم و خويشان خود دروغ نمي گويد. من خدا را گواه مي گيرم و خدا بر گواهي دادن من کافي است. من از پيامبر خدا شنيدم که مي فرمود:

ما گروه پيامبران دينار و درهم و خانه و مزرعه اي به ارث نمي گذاريم ما فقط کتاب و حکمت و علم و نبوت به ارث مي گذاريم و آنچه ما به عنوان طعمه و وسيله ي تغذيه داريم به عهده ي ولي امر بعد از ماست که هر گونه بخواهد درباره اش حکم نمايد. و ما آنچه را که تو در طلب آن هستي در مصرف خريد اسب و اسلحه قرارداديم تا مسلمانان با آن کارزار کنند و با کفار جهاد نمايند و با سرکشان بدکار جدال نمايند و اين کار را به اتفاق همه مسلمانان نمودم و تنها دست به اين کار نزدم و در راي و نظري که نزدم موجود بود مستبدانه عمل نکرد. اينک اين حال من و اين مال من است براي تو و در اختيار توست. نه از تو دريغ و مضايقه شده و نه براي کسي ديگر ذخيره کرده مي شود که توئي سرور بانوان امت پدر خود و درخت بارور و پاک براي فرزندان خود هستي. انکار فضائلي که مجموعه ي آن خاصه ي توست نخواهد شد و از شاخه و ساقه ي تو کس نمي تواند فرو نهد. حکم تو نافذ است در آنچه من مالک آنم آيا تو خود مي پسندي که من در اين موضوع خلاف گفته ي پدرت صلي الله را عمل کنم.

حضرت فاطمه سلام الله عليه فرمود:

سبحان الله! پيامبر اکرم از کتاب خدا رويگردان نبود و مخالف احکام قرآن کريم حکمي نمي فرمود پيوسته او پيرو قرآن بود و در فضا و پشت سوره هاي آن مي پيمود( هرگز از قرآ، تخطي نمي نمود). آيا مي خواهيد علاوه بر غدر و مکر چيزي هم به زور به او ببنديد؟ اين کار بعد از وفات او شبيه است به آن آدمها که براي هلاک او در زمان حياتش گسترده شد. اينک اين کتاب خدا بين من و شما حکم عادل؛ و ناطق قطعي به حق من و باطل است که؛ مي گويد: زکريا از خدا خواست به من فرزندي عطا فرما که از من و آل يعقوب ارث برد و باز مي فرمايد: سليمان از داود ارث برد. خداوند متعال بيان روشن در آنچه از سهميه ها قرارداده و از فريضه ها و سهميه ي ميراث و آن بهره هائي که از براي مردان و زنان مقرر فرموده بقدر توضيحات کافي داده؛ که بهانه هاي اهل باطل را برطرف نموده و مجال گمان و شبهه براي احدي تا قيامت باقي نگذارده است. نه چنين است بلکه( کلام خود را آيه ي قرآ، انجام مي رسانند؛ يعقوبي که مصيبت زده است و يوسفش را از دست داده گويد) گرگ او را نخورده ولي هواها و ساخته هاي نفساني شما براي شما راهي پيش پايتان نهاده پس مرا صبر بايد صبري جميل و خدا بر آنچه اظهار مي کنيد و ياور ماست.

ابوبکر پاسخ مي دهد:

ابوبکر پاسخ مي دهد: خداي راست گفت و رسول او نيز راست گفت

براي نخستين بار «المروي من كتاب علي(ع)» به بازار كتاب ميآيد

وبلاگ شخصي — Wed, 04 Apr 2012 13:31:00 GMT

براي نخستين بار «المروي من کتاب علي(ع)» به بازار کتاب مي‌آيد

15 فروردين 1391 ساعت:11:20

خبرنگار : اکرم اميني

حجت‌الاسلام پوراميني از نگارش کتابي با عنوان «المروي من کتاب علي(ع)» خبر داد. اين کتاب، نخستين کتاب جامع درباره «کتاب علي(ع)» است. «کتاب علي(ع)» شامل بياناتي است که پيامبر اسلام(ص) املا کرده و حضرت علي(ع) نوشته‌اند. اين کتاب را نخستين کتاب تاليفي تاريخ اسلام دانسته‌اند.-

حجت‌الاسلام محمد امين پوراميني در گفت‌وگو با خبرگزاري کتاب ايران (ايبنا)، اين کتاب را تدوين آنچه در طول تاريخ اسلام از «کتاب علي(ع)» نقل شده است، دانست و اظهار کرد: «کتاب علي(ع)» مجموعه‌ مطالبي است که رسول اکرم(ص) بر حضرت علي(ع) املا کرده و توسط اميرالمومنين(ع) به رشته تحرير درآمده است.

پوراميني با اشاره به اين‌که «در زمان گذشته کتاب‌ را روي پوست مي‌نوشتند و سپس پوست‌ها را به هم مي‌دوختند»، کتاب علي(ع) را کتابي حجيم عنوان کرد و افزود: در روايات طول اين کتاب را 70 ذراع (حدود 35 متر) دانسته‌اند.

وي در بيان اهميت «کتاب علي(ع)» گفت: اين کتاب جايگاه رفيعي نزد اهل بيت(ع) دارد، به طوري که براي آنان حکم مرجع و منبع را داشته است. همچنين «کتاب علي(ع)» را نخستين کتاب تاليف شده در تاريخ اسلام عنوان کرده‌اند.

پوراميني با بيان اين‌که «قرار نبوده کتاب علي(ع) در اختيار مردم ـ به جز خواص ـ قرار بگيرد اما ائمه(ع) به مناسبت‌هاي مختلف، از اين کتاب نقل مي‌کرده‌اند» افزود: «کتاب علي(ع)» در طول تاريخ در اختيار ائمه اطهار(ع) بوده و بر اساس تحقيقات و شواهد متعدد روايي و تاريخي، استناد ائمه(ع) به اين کتاب، تا زمان امام رضا(ع) ثابت شده است و از آن‌جا که جزو ميراث‌هاي ائمه(ع) محسوب مي‌شود، بايد گفت که اين کتاب در اختيار همه ائمه اطهار(ع) بوده و اکنون در اختيار امام زمان(عج) است.

اين پژوهشگر در ادامه درباره کتاب تاليفي خود با عنوان «المروي من کتاب علي(ع)» گفت: در اين کتاب که به زبان عربي نوشته شده، مطالبي که در طول تاريخ اسلام از سوي ائمه اطهار(ع) از «کتاب علي(ع)» نقل شده ـ يعني آنچه از اين کتاب به دست ما رسيده است ـ گردآوري و تدوين شده است.

وي اضافه کرد: کتاب‌هاي روايي و فقهي مهم و دست اول از جمله «بصايرالدرجات»، «من لايحضره‌الفقيه»، «کافي»، «تهذيب»، «استبصار» و «امالي صدوق» و همچنين در مرحله بعد؛ کتاب‌هايي مانند «بحار الانوار»، «وسائل الشيعه»، «مستدرک الوسائل»، «جامع احاديث الشيعة» از جمله منابع نگارش «المروي من کتاب علي(ع)» بوده‌اند.

پوراميني همچنين منابع اهل سنت مانند «صحيح بخاري» و «صحيح مسلم» و ساير کتاب‌هاي روايي و فقهي اهل تسنن را از ديگر منابع نگارش کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» نام برد.

وي با اشاره به اين که حدود دو سال زمان صرف نگارش کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» شده است، افزود: براي نخستين بار است که چنين کتابي درباره «کتاب علي(ع)» نگاشته شده است. هرچند پيش از اين، جزوات يا کتاب‌هايي درباره «کتاب علي(ع)» منتشر شده بودند اما جمع‌آوري و تدوين کتابي مشتمل بر همه روايات مربوط به آن، تاکنون و به اين صورت انجام نگرفته است.

اين استاد حوزه علميه در بيان ميزان جامعيت کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» گفت: با بهره‌گيري از ابزار روز، تلاش شده تا تمام کتاب‌هاي شيعي و تمامي منابع اهل سنت درباره اين موضوع بررسي شود که در اين راستا 353 منبع شيعه و سني شامل آثار فقهي، روايي و رجالي، به عنوان منبع در نگارش اين کتاب مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

پوراميني درباره محتواي کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» گفت: در مقدمه علاوه بر توضيح عنوان اين کتاب، به طرح سوال و جواب‌هايي درباره «کتاب علي(ع)» پرداخته شده است. همچنين اين کتاب شامل چهار فصل است که نخستين فصل آن با عنوان «کلياتي درباره کتاب علي(ع)» در باب نخست، مطالبي درباره اصالت و چيستي «کتاب علي(ع)» ارايه و بيان مي‌کند که «کتاب علي(ع)» شامل همه مطالب مورد نياز انسان‌ها از آغاز تا پايان است و به همين دليل آن را به «الجامعه» و «الشامله» تعبير کرده‌اند. باب دوم اين فصل نيز به بيان مستندات تاريخي درباره رابطه اهل بيت(ع) و «کتاب علي(ع)» مي‌پردازد.

وي ادامه داد: در فصل دوم کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» روايات غير فقهي نقل شده از «کتاب علي(ع)» جمع‌آوري شده‌اند. اين فصل ابتدا آياتي از قرآن را ارايه مي‌کند که در «کتاب علي(ع)» وجود دارند، توضيحاتي درباره آن‌ها داده شده يا به آن آيات استناد شده است و در ادامه آن، مطالب گسترده و متنوعي درباره وحي و پيامبران، امامت و ولايت، علم و عالمان، دعا، معارف اسلامي، اخلاق، همزيستي، بهداشت، حقوق و اخبار آينده ارايه شده است.

اين پژوهشگر افزود: سومين فصل کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» به تدوين روايات فقهي نقل شده از «کتاب علي(ع)» اختصاص دارد. اين تدوين بر اساس باب‌هاي معروف کتاب‌هاي فقهي از طهارت تا ديات صورت گرفته است.

پوراميني درباره چهارمين فصل کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» با عنوان «کتاب علي(ع) در آيينه کتاب‌هاي مسلمانان» گفت: اين فصل نشان مي‌دهد که «کتاب علي(ع)» تنها در کتاب شيعيان نيست، بلکه اهل سنت نيز به آن اشارات و ارجاعاتي داشته‌اند. اگرچه دسترسي و اشارات شيعه به اين کتاب بيشتر بوده است، اما در مهم‌ترين کتاب‌هاي اهل سنت نيز استفاده‌ها و اشاراتي به «کتاب علي(ع)» وجود دارد و به همين دليل آنان نمي‌توانند وجود آن را انکار کنند.

وي ادامه داد: نخستين باب اين فصل، «کتاب علي(ع)» را در کتاب‌هاي فقهي، روايي و رجالي اهل سنت و فرقه‌هاي زيديه و اباضيه بررسي مي‌کند. باب دوم اين فصل نيز به بيان استنادات فقهاي شيعه به مرويات «کتاب علي(ع)» اختصاص دارد و استفاده‌ها و ارجاعات فقهاي اماميه از ابتدا، يعني از زمان شيخ طوسي تاکنون از اين کتاب، در اين فصل تدوين شده است.

اين استاد حوزه با اشاره به اين‌که پيش از اين دو طرح پژوهشي با عنوان «گردآوري مرويات کتاب علي(ع)» و «استناد اهل بيت(ع) به قرآن در فقه» را نزد آيت‌الله محمدجواد فاضل لنکراني مطرح کرده است، درباره علت نگارش اين کتاب افزود: اين طرح‌ها با استقبال وي مواجه و پس از آن، انجام طرح نخست به عهده من گذارده شد و طرح دوم نيز توسط حجت‌الاسلام محمد جعفر طبسي در حال انجام و در مراحل پاياني است.

نويسنده کتاب «المروي من کتاب علي(ع)» يادآور شد: قرار است اين کتاب تا اواخر فروردين يا اوايل ارديبهشت‌ماه سال جاري با شمارگان 1000 نسخه و در 548 صفحه از سوي مرکز فقهي ائمه اطهار(ع) قم منتشر ‌شود. اميدوارم بستر لازم براي ترجمه فارسي آن نيز فراهم شود.

کد مطلب: 133136

آدرس مطلب: http://www.ibna.ir/vdcexx8zpjh8xzi.b9bj.html

«نوروز» جلوه گر اخلاق اسلامي و سنت «صله رحم» است

وبلاگ شخصي — Mon, 19 Mar 2012 12:14:00 GMT

فرهنگي - آئين و انديشه
شماره : 13901228000341

90/12/29 - 10:06

نوروز و سنت اسلامي صله رحم-6

«نوروز» جلوه‌گر اخلاق اسلامي و سنت «صله رحم» است

خبرگزاري فارس: استاد حوزه علميه،‌ «نوروز» را جلوه‌گر اخلاق اسلامي دانست و گفت: بر اساس آيات قرآن کريم کساني که صله رحم را انجام مي‌دهند در زمره اولوالاباب و صاحبان انديشه شمرده مي‌شوند.

حجت‌الاسلام والمسلمين «محمد امين پور اميني» استاد و پژوهشگر حوزه علميه قم در گفت‌وگو با خبرنگار آيين و انديشه فارس با اشاره به يکي از آثار عيد نوروز مبني بر ديد و بازديد، اظهار داشت: نوروز، که در ميان ايرانيان به عنوان يک عيد و سنت ملي مرسوم شده زيبايي‌هاي خاص خود را دارد. يکي از مهم‌ترين جلوه‌هاي آن بحث ديد و بازديد و صله رحم و سرزدن به اقوام و خويشان است.

وي به بيان نوع برخورد اسلام با سنت‌هاي ملي پرداخت و گفت: دين اسلام در مواجهه با انواع سنت‌هاي رايج، ضمن تثبيت جنبه‌هاي مثبت، جنبه‌هاي منفي را مشخص ورد کردو خطوط قرمز آن را نيز مطرح کرده است. نوروز به استثناي يک سري از مسائل خرافي مانند چهارشنبه‌سوري يکي از اين موارد به شمار مي‌رود که زيبايي‌هاي فراواني درخود دارد.

اين استاد حوزه علميه قم عنوان کرد: هم‌زماني بهار طبيعت با آغاز سال نو، همگامي با تکوين و آفريش الهي است که يادآور معاد، رستاخيز و زندگي نو و جديد است که پيوند عددي آن با هجرت حضرت رسول(ص) به عنوان سال هجري شمسي، پيوند اسلامي نوروز با باور ديني است. همه مي‌دانند که امروزه کشورهاي اسلامي و عربي، يک سال قمري و يک سال شمسي ميلادي دارند که سال ميلادي آنها با حضرت مسيح پيوند خورده است، اما سال شمسي ما با هجرت پيامبر(ص) پيوند خورده يعني در ايران هم تاريخ شمسي و هم تاريخ قمري ما با هجرت حضرت رسول اکرم(ص) پيوند دارد که اين يک امتياز به شمار مي‌رود.

وي گفت: در واقع، صله رحم به معناي وصل شدن و رساندن خود به خويشاوندان و بستگان است که مقصود از آن ايجاد رابطه و حفظ آن و انجام رفت و آمد، ديدار با آنها و نيز کمک مالي به نيازمندان است. بنابراين مقصود از رحم، اقوام و بستگان است که در مرحله اول هرچه به انسان نزديک‌تر باشند را دربر مي‌گيرد و در مراحل بعد شامل تمام بستگان حتي با چند واسطه مي‌شود.

*صله رحم مالي، مورد غفلت واقع شده است

حجت‌الاسلام پوراميني با بيان اينکه صله‌رحم در دو راستا مي‌تواند محقق شود، گفت: يکي سرزدن و رفت و آمد به خانه اقوام و ديگري صله رحم مالي است که ديدار حضوري و مستقيم بهترين نوع آن به شمار مي‌رود.

وي با اشاره به جايگاه صله رحم مالي افزود: با توجه به اهميت دستگيري و کمک مالي به افراد نيازمند، اين قسم از صله رحم مورد غفلت واقع شده است. چه بسا انسان اقوامي دارد که با مشکلات مالي مواجه هستند و بايد متذکر شد که کمک مالي به خويشاوندان هم يکي از جلوه‌هاي صله‌رحم محسوب مي‌شود، و مي‌توان آن را در قالب کادو و هديه به صورت آبرومندي انجام داد.

پژوهشگر حوزه علميه قم در همين زمينه به بيان روايت مرحوم شيخ صدوق در جلد 4 کتاب «من لايحضره الفقيه» صفحه 16 پرداخت و عنوان کرد: از امام صادق(ع) روايت شده است که پيامبر(ص) در روايتي به امام علي(ع) فرمودند: «مَنْ مَش?ي اِلي? ذِيْ قِر?ابَةٍ بِنَفْسِهِ وَ م?الِهِ لَيَصِلَ رَحِمَهُ اَعْطا?ه اِللهْ عزوجل اَجْرَ مَأةِ شَهيد وَ لَهُ بکُلّ خُطْوَة اَرْبَعونَ اَلْف حَسَنةٍ وَ محي عَنْهُ اَرْبُعون اَلْفَ سَيِئَةٍ و رفع لَهُ مِنَ الدَّرَج?اتِ مِثلَ ذ?لِکَ وکان کانم?ا عبد الله عزوجل مَأة سَنَةٍ صابرا محتسبا». بر اساس اين حديث، هر کس گامي بردارد که خود را به خويشاوندي برساند خداوند مقابل گامي که بر مي‌دارد چند چيز به او مي‌دهد. و اين گام برداشتن دو نوع است؛ يا رفتن شخص و انجام ديد و بازديد عادي است و يا رساندن مالش به ديگران است که البته هردو را نيز مي توان با هم انجام داد، بنابراين، هم رفت و آمد شخصي و هم رساندن مال و کمک مالي در جاي خود مهم است.

استاد حوزه علميه قم به آثار مطرح شده صله رحم در اين سخن حضرت رسول(ص) پرداخت و اظهار داشت: نخست آنکه خداوند متعال از باب تفضل و عنايت خويش و نه به دليل استحقاق فرد به او ثواب صد شهيد را مي‌بخشد.

وي ادامه داد: خداوند در مقابل هر گامي که شخص بر مي‌دارد 40 هزار حسنه و ثواب به او داده، 40 هزار سيئه، بدي و گناه را از او رفع و 40 هزار درجه به او مي‌دهد لذا اداي صله رحم همانند اين خواهد بود که شخص در حالي که صابر بوده، صد سال عبادت خدا را کرده است.

* نوروز مي‌تواند جلوه‌گر اخلاق اسلامي ما باشد

اين پژوهشگر حوزه علميه قم خاطرنشان کرد: صله رحم، از جلوه‌هاي زيباي اخلاق اسلامي است و نوروز فرصت بزرگي را براي انسان فراهم مي‌کند تا با انجام صله رحم از اجر يک‌صد شهيد، 40 هزار حسنه و پاک شدن 40 هزار سيئه و برخورداري از ثواب صد سال نماز بهره‌مند شود.

وي گفت: متأسفانه در طول سال ممکن است به هر دليلي کدورت‌هايي ميان فاميل ايجاد و موجب قطع رحم شده باشد اما مهم اين است که هر فردي بتواند از فرصت‌ها به نحو احسن استفاده کند. چطور مردم براي انجام حج و عمره از ديگران حلاليت مي‌طلبند، در واقع از فرصت پديد آمده به گونه خوبي استفاده مي‌کنند در ايام نوروز نيز بايد اين طور بوده، قالب‌هاي منيت و خودبيني، خودخواهي و خودپسندي را کنار نهاده و صله رحم را به جا آورند.

حجت‌الاسلام پوراميني با بيان اينکه ممکن است طرف مقابل به ما بدي کرده باشد اما نيکوست که ما از خطاي ديگران گذشت کرده تا خداوند نيز از گناهان ما بگذرد، اظهار داشت: افرادي که سالمندان خانه را به خانه سالمندان مي‌سپارند اين مسئله با مشي، خُلق و روح اخلاق اسلامي ما سازگار نيست. از اين رو شايسته نيست که آنها را از ديدار پيوسته عزيزانشان محروم کنيم مگر واقعا چاره‌اي نداشته باشند، نه آنکه براي خود توجيهاتي درست کنند.

*صله رحم، زودتر از هر تلاشي موانع راه را بر طرف مي‌کند

وي يادآور شد: بعضي از گرفتاري‌هاي زندگي ما با وجود تلاش‌هاي فراوان، نتيجه‌ مطلوبي را در بر ندارد اما با کمي دقت درمي‌يابيم که موانع بر سر راه ما با يک صله‌رحم حل خواهد شد. متاسفانه امروزه زندگي ماشيني باعث شده تا ما در يک واحد ساختمان محصور شويم که حتي از همسايه‌هاي خود بي‌خبر باشيم اين اخلاق اسلامي نيست. اخلاق اسلامي آن است که از هر طرف 40 خانه، همسايه ما محسوب مي‌شوند چه برسد به افرادي که خويشاوند انسان به حساب آمده و از يک نسل باشند.

وي به بيان آثار احياي صله رحم پرداخت و گفت: «قطب الدين راوندي» در صفحه 126 کتاب دعوات روايت کرده است: «صلة الرحم تهون الحساب يوم القيامة، و هي منشأة في العمر وتقي مصارع السوء»؛ صله رحم حسابرسي روز قيامت را آسان، باعث طول عمر و دور شدن مرگ بد از آدمي است، همچنين از رسول خدا(ص) روايت شده: «من سره أن يمد له في عمره و يبسط في رزقه، فليصل أبويه، فإن صلتهما طاعة الله، وليصل ذا رحمه»؛ هرکس که مي خواهد از عمر طولاني وروزي فراوان بهره مند شود به پدر و مادر خود برسد که اطاعت خدا در آن است، و صله رحم کند.

*قرآن کريم، صله رحم کنندگان را در زمره اهل انديشه و خرد معرفي مي‌کند

استاد حوزه علميه قم اظهار داشت: حضرت رسول(ص) در ادامه، آيه‌اي از آيات الهي را مبني بر «وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ» تلاوت کرده و سپس فرمودند:‌ «صلوا أرحامکم ولو بسلام». بنابراين، نيکي به پدر و مادر و صله رحم حسابرسي روز قيامت را آسان مي‌کند، بر طبق اين آيه شريفه و آيات ماقبل آن، کساني که صله رحم را انجام مي‌دهند در زمره اولوالاباب و صاحبان انديشه شمرده شده‌اند.

حجت‌الاسلام پوراميني افزود: علامه حلي در جلد چهارم کتاب مختلف الشيعه، ص 458 از محمد بن طلحه از امام صادق(ع) روايت کرده است که کسي نزد رسول خدا(ص) آمد و پرسيد: اي رسول خدا! چه چيز در اسلام برتر است؟ فرمود: ايمان به خدا، پرسيد: پس از آن چه؟ فرمود: صله رحم، پرسيد؟ و پس از آن؟ فرمود: امر به معروف و نهي از منکر. همين جا بايد متذکر شويم که مبادا نوروز ما رنگ گناه بخود گيرد و سيه روز شود.

اين استاد حوزه علميه قم به موضوع صدقه اشاره کرد و گفت: در ارتباط با بحث صدقه، خداوند مي‌فرمايد: اگر فردي درهمي به فقير صدقه دهد يک درهم آن 500 درهم مي‌شود. در واقع خداوند متعال همانند کوه‌هاي احد به او نعمت بهشتي خواهد بخشيد. لذا جبنه‌هاي تشويقي بسياري در روايات وجود دارد که بدين وسيله خداوند مي‌خواهد ما را در مسير کمک رساني به ديگران و مثبت بودن سيره و زندگي‌ خويش قرار دهد.

وي در پايان عنوان کرد: روايات اسلامي علاوه بر ترغيب به صله ‌رحم از قطع رحم نهي مي‌کند از اين رو مرحوم شيخ کليني در جلد 7 کتاب کافي، صفحه 436 از امام باقر(ع) نقل مي‌کند: «قسم دروغ و قطع رحم باعث گسترش فساد و بريدگي نسل‌ها مي‌شود».

انتهاي پيام/ک

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13901228000341

دانلود کتاب بقيع الغرقد في دراسة شاملة

وبلاگ شخصي — Sat, 17 Mar 2012 14:07:00 GMT

بقيع الغرقد في دراسة شاملة

کتاب بقيع الغرقد في دراسة شاملة به بررسي کامل تاريخ بقيع در ابعاد گوناگون آن مي پردازد که توسط نشر مشعر چاپ ومنتشر گرديده است اين کتاب توسط حجت الاسلام والمسلمين محمدامين پوراميني به زبان عربي نگاشته شده است؛ براي دانلود آن:

http://www.ghaemiyeh.com/ar/index.php?option=com_sobi2&sobi2Task=sobi2Details&catid=7&sobi2Id=701&Itemid=9

اربعين پژوهي

وبلاگ شخصي — Sun, 11 Mar 2012 16:18:00 GMT

http://www.ketab.ir/Ketab/E-Magazine/HaftehFiles/317g.pdf

نحوه برخورد امام عسکري(ع) با بدعتها و انحرافات زمان خويش

وبلاگ شخصي — Fri, 02 Mar 2012 18:11:00 GMT

يادداشت شفاهي/ حجت‌الاسلام پوراميني

نحوه برخورد امام عسکري(ع) با بدعت‌ها و انحرافات زمان خويش

خبرگزاري فارس: مفوضه، واقفيه و تصوف از مهمترين فرقه‌هاي انحرافي در دوران امامت امام عسکري(ع) بودند که هرکدام از اينها در بدعت‌ و انحرافات آن زمان اقداماتي را انجام دادند که اين امام همام به مقابله با تمام آنها پرداختند.

حجت‌الاسلام والمسلمين محمد امين پوراميني، استاد و پژوهشگر حوزه علميه قم گفت: برخورد امام حسن عسکري با بدعت‌ها و انحرافات آن دوران، يکي از کارهايي بود که تمام ائمه طاهرين (ع) بر آن اتفاق نظر داشتند، برخورد بسيار منفي با زمينه‌هاي انحرافي فکري آن زمان که از آن به عنوان بدعت ياد مي‌شود. لذا فرقي ميان اينکه چيزي را که در دين نيست جلوه ديني به آن داده و يا به صورت کلي زمينه انحراف فکري را در جامعه اسلامي فراهم کند، نيست.

وجود مقدس امام عسکري (ع) در طي عمر کوتاه خود با يک سري از اين جريانات و برخي از افرادي که زمينه‌هاي کج فکري را در ميان مردم مهيا مي‌کردند، برخورد کرد. جريان تصوف و صوفيه يکي از جرياناتي بود که حضرت عسکري (ع) برخورد شديدي با آن داشت و استارت اين جريان پيشتر تپوسط فردي به نام «ابوهاشم کوفي» زده شده بود.

امام هادي عليه‌السلام نيز با اين جريان مقابله و از آن به عنوان جانشينان وخلفاي شيطان ياد مي‌کند. در بيان حضرت هادي (ع) فرقه صوفيه اين گونه تعريف شده‌اند: «کساني که پايه‌هاي دين را تخريب کرده، افعالشان رقص و کف، و ذکرهايشان غنا است».

همچنين امام حسن عسکري (ع) خطاب به «ابوهاشم جعفري» عکس‌العمل تندي را نسبت به اين جريان داشته و ودر ضمن کلام مفصلي مي‌فرمايند: «اينها کساني هستند که دشمنان ما را دوست داشته و شيعيان ما را گمراه مي‌کنند. آنها دزدان راه مؤمنان بوده و زمينه‌هاي انحراف را در ميان شيعيان به وجود مي‌آورند.

«واقفيه» نيز گروهي از شيعيان بودند که تا وجود مقدس امام موسي بن جعفر (ع) را پذيرفته و همراه با اين امام همام بودند اما امامت امام رضا (ع) را انکار مي‌کردند که خوشبختانه در حال حاضر، فردي از آنها باقي نمانده است. علت به وجود آمدن فرقه انحرافي «واقفيه» در مال‌اندوزي و دنياطلبي سران اين جريان نهفته بود. آنها سخن حق را قبول نکرده و امامت حضرت عسکري (ع) را نيز نمي‌پذيرفتند.

افرادي مانند؛ زياد بن مروان، عثمان بن عيسي و علي بن ابن حمزه افرادي بودند که زمينه انحرافات فکري جريان واقفيه ايجاد کردند. همچنين علاوه بر امام حسن عسکري‌(ع)، امام رضا (ع)، امام جواد‌(ع) و امام‌ هادي (ع)با روشنگري خود ريشه‌هاي اين انحراف فکري را خشکاندند. بدين ترتيب به تدريج پيروان اين فرقه، مکتب حق را پذيرفته و همگي دوازده امامي شدند.

جريان ديگري که آن زمان مطرح بود که از البته از محدوده و مسير مسلمانان نيز خارج بود فرقه «ثنويه» بود. آنها قائل به اين بودند که ظلمت و نور، جرياني ابدي و قديمي است. اين جريان نيز برخلاف مکتب اسلام بود که امام يازدهم به مقابله جدي با آنها برخاست.

جريان ضد شيعي ديگري به نام «مفوضه» وجود داشت که در دوران امامت حضرت عسکري قد علم کرده بود. البته ريشه از قبل داشت، آنها از غلات بوده و بر اين باور بودند که خداوند متعال پيامبر (ص) را آفريد و سپس آفرينش جهان را به او سپرد. در واقع، خداوند امر خلق را بر حضرت رسول (ص) ويا امير مؤمنان علي(ع) تفويض کرد. مرحوم شيخ صدوق درباره اين فرقه مي‌گويد: «اينان نه تنها کافر بودند بلکه آنها از يهود، نصاري، مجوس و... بدتر بودند و وضعيت آنها از تمام بدعت‌کاران، خراب‌تر بود». امام عسکري (ع) ضمن برخورد با اين فرقه، جايگاه اصلي هر امري را در جاي خود تثبيت کرد، وامر خالق را از مخلوق جدا وروشن ساختند.

فردي به نام «کامل بن ابراهيم مدني» نزد حضرت امام عسکري (ع) آمد و قبل از آنکه سؤال خود را مطرح کند فرزند آن حضرت (امام زمان (ع) که کودکي چهار ساله بودند) به او مي‌فرمايند: «مي‌خواهي درباره مفوضه سؤال کني؟ آنها دروغ مي‌گويند بلکه دلهاي ما ظرفي براي مشيت خداست که اگر خداوند بخواهد ما نيز همان را خواهيم خواست» خلاصه آنکه اين طور نيست که خداوند بر ما تفويض کرده باشد.

در رابطه با عملکرد اشخاصي که در دوران امامت امام يازدهم (ع) بنحوي تاثيرگذار بودند مي توان از «اسحاق کندي» و «جاثليق» عالم بزرگ مسيحي ياد کرد.

اسحاق کندي در محدوده جامعه اسلامي نبود. او مشغول تأليف کتابي با عنوان «تناقض القرآن» بود و چون او نمي‌توانست ارتباطي ميان برخي از آيات قرآن کريم برقرار کند بر اين باور بود که اين آيات با هم تناقض دارند!.

از اين رو وقتي امام عسکري (ع) از اقدام او مطلع شد خطاب به برخي از شاگردان وي فرمودند: آيا در ميان شما مرد رشيدي وجود دارد که بتواند اسحاق کندي را از اشتباه خود مطلع کند. يکي از ميان جمع حاضر، پاسخ داد: چرا من مي‌توانم، حضرت به او فرمود: «با او رفيق شو و مطلبي را که من مي‌خواهم به او بگو» سپس امام (ع) ادامه داد و گفت: «به او مي‌گويي اگر گوينده آيات قرآن، چيزي را که تو از آن درک کرده‌اي مدنظرش نيست بلکه مطلب ديگري مقصود اوست و تو برداشت اشتباهي نسبت به آن داشته‌اي حال تو چه جوابي خواهي داشت؟ همچنين او (اسحاق) فردي است که با شنيدن سؤال تو به فکر فرو مي‌رود» ؛ يعني او کسي نيست که بلافاصله انکار کند، بلکه سعي مي کند سخن شنيده را بفهمد، وقتي اين شخص سخن حضرت عسکري (ع) را با اسحاق کندي در ميان مي‌گذارد و پاسخ را از او جويا مي‌شود اسحاق سخت به فکر فرو مي‌رود و او را قسم مي‌دهد که تو اين سخن را از کجا آورده اي؟ ووقتي که منبع آن را يافت اسحاق مي‌گويد: اين سخن فقط از اين خاندان (امام عسکري (ع)) بيرون مي‌آيد.

بدين ترتيب اسحاق‌کندي بر اشتباه خود آگاه شده و تمام مطالب خود را آتش زده و از بين برد.

چه بسا تأليف اين کتاب براي آن دسته از افرادي که استعداد علمي نداشته‌ واز معلومات کافي ديني وادبي برخوردار نبودند زمينه‌اي براي انحراف فکري آن‌ها فراهم مي شد، لذا امام عسکري (ع) با ايجاد يک تلنگر فکري زمينه تنبه وبخود آمدن اين شخص را فراهم کرد. بنابراين ما نيز مي‌توانيم در مواقعي که انحرافات فکري در ميان بعضي از اقشار جامعه به وجود مي‌آيد از اين ‌روش و الگو استفاده کرده و از انحرافات بعدي جلوگيري کنيم.

*مطلب ديگر به برخورد حضرت عسکري (ع) با جاثليق اشاره دارد. اين قضيه در دوران معتمد عباسي رخ داد. در آن زمان مردم براي بارش باران از خانه‌ها خارج شده و سه روز به عبادت پرداختند وخبري از نزول باران نشد، روز چهارم که جاثليق بزرگ مسيحيان به همراه راهبان وديگر مسيحيان بيرون آمده و دست بر دعا برداشتند در ميان آنها راهبي بود که تا دستان خود را به سوي آسمان بالا مي‌برد ابرها جمع شده و پس از آن باران خوبي شروع به باريدن مي‌کرد.

روز دوم نيز به همين منوال ادامه يافت تا اينکه يک تزلزل فکري ميان مردم مسلمان ايجاد شد آنها گفتند ما سه روز نماز خوانده و دعا کرديم و هيچ خبري نشد اما مسيحيان دو روز رفتند و در هر دو روز باران آمد. از اين رو يک مشکلي در جامعه ايجاد شد در آن زمان حضرت امام حسن عسکري (ع) در زندان بود و وقتي اين خبر به خليفه وقت که خود را خليفه مسلمانان مي‌ناميد، رسيد او ناراحت شد ولي کاري از دست او برنمي آمد، مجبور شد که از زنداني خود امام عسکري (ع) کمک بخواهد، از اين رو به «صالح بن وصيف» دستور داد که امام (ع) را از زندان بيرون آورده و به نزد او برند، معتمد عباسي در آنجا او رو به حضرت عسکري (ع) کرد وگفت: به فرياد امت محمد(ص) برسيد که در ميان ايشان ترديد و تزلزل فکري ايجاد شده و آنها به مسيحيت تمايل پيدا کرده‌اند و تمام جريان را براي حضرت تعريف مي‌کند.

حضرت امام عسکري (ع) براي اينکه شک و شبهه را از دل مردم خارج کند دستور مي‌دهند تا تمام مردم اعم از مسلمانان و مسيحيان دوباره بيرون آيند، وقتي که همه جمع شدند حضرت به مسيحيان گفتند شما دعا کنيد آن راهب به همراه تعدادي از مسيحيان دستان خود را بالا بردند و باز هم ابرها جمع شد و باران باريد. امام (ع) همان لحظه دستور دادند دستان آن راهب را گرفته و آنچه که در دست دارد نزد او آورند. قطعه کوچکي از استخوان آدمي يافتند، حضرت آن را در ميان پارچه اي قرار داد ورو به راهب کرد وفرمود: حالا طلب باران کن! ابرها متفرق شدند وخورشيد نمايان گشت! مردم وخليفه به تعجب افتادند وسؤال کردند: مطلب چيست؟ امام عسکري (ع) با مشاهده تکه استخواني از استخوان‌هاي انبيا که در ميان انگشتان دست او بود، استخوان را از او گرفت و فرمود: اين تکه اي از استخوان يک پيامبر الهي است که وقتي زير آسمان قرار گيرد به برکت آن باران نازل مي شود، وآنان آن را از ميان قبري از قبور پيامبران يافته اند؛ ومسلمانان خيلي خوشحال شدند، امتحان کردند (آن را از پارچه بيرون آوردند) باز ابرها جمع شدند وبارش آغاز گرديد؛ از اين رو امام عسکري (ع) مردم را اين چنين از علت اجابت دعاي مسيحيان با خبر کردند، وجلوي تزلزل فکري مسلمانان را گرفتند.

انتهاي پيام/ (با اصلاح)

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13901211000555

کتاب کاروان امام حسين (ع) در شام

وبلاگ شخصي — Thu, 01 Mar 2012 14:13:00 GMT

نشر زمزم هدايت

آدرس:

قم - خيابان فاطمي - نبش كوچه سوم - پ.81 - كد پستي:3714967737 تلفن: 7730735-0251

اين كتاب كه توسط حجت الاسلام والمسلمين محمد امين پوراميني نوشته شده وتوسط جناب آقاي عبد الحسين بينش ترجمه گرديده تاريخ واقعه قيام امام حسين(ع) در مقابل يزيد و حركت اين ابر مرد تاريخ در تمام اعصار و روزگاران را از اول كه حركت از مدينه بود تا ورود اسرا به مدينه به تصوير كشيده است. اين كتاب جلد ششم مجموعه اي که تاريخ امام حسين(ع) در مدينه امام حسين(ع) د رمكه، وقايع سفر از مكه به سوي كربلا، وقايع كربلا حوادث از كربلا تا شام، و جلد آخر به حركت كاروان حسيني از شام به سوي مدينه را بررسي کرده است.